Heart 2 Art

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΣΚΑΦΙΔΑΣ : "Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΠΟΙΕΙ ΗΘΟΣ"

Τον Γεράσιμο Σκαφίδα τον πρωτοείδα στην “Λυσσασμένη Γάτα” του Τέννεσι Ουίλλιαμς, στο θέατρο Θησείον. Τον περίμενα μετά την παράσταση, και σίγουρα ήταν το καλύτερο που θα μπορούσα να κάνω.
Όταν με πλησίασε και μιλήσαμε, είδα έναν πολύ γλυκό, κι ευγενέστατο καλλιτέχνη. Έναν νέο άνθρωπο πολύ φιλικό και οικείο, που σου έδινε το θάρρος να τον πλησιάσεις, και να του μιλήσεις για ότι σε απασχολεί.
Έχει ένα πάθος όταν σου μιλάει για την δουλειά του, και βλέποντάς τον μέσα στο θέτρο, σου δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεται στο φυσικό του περιβάλλον. Οπότε είναι αναμενόμενη και η πρώτη μου ερώτηση…

 

ΝΜ : Το ήξερες από μικρός ότι ήθελες να γίνεις ηθοποιός; Το ένοιωθες ότι είχες ταλέντο;


Γ Σ : Μέσα στο σχολείο ανακάλυψα ότι μου αρέσει το θέατρο(γελάει). Από το Δημοτικό μέχρι το Λύκειο, συμμετείχα σε όλες τις θεατρικές ομάδες του σχολείου. Όταν έδινα για το Πανεπιστήμιο δεν μπορούσα ν’ασχοληθώ, γιατί υπήρχε μεγάλη πίεση με τις εξετάσεις. Όταν όμως τελείωσα το Πανεπιστήμιο γύρω στα 21, έδωσα εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης, πέρασα, και από τότε το ακολούθησα πιστά.


ΝΜ : Οι γονείς σου πώς αντιμετώπισαν αυτή σου την απόφαση; Βρήκες κάποια αντίσταση;


Γ Σ : Κάθε άλλο, αντιθέτως. Όταν ήμουν στο Πανεπιστήμιο και σπούδαζα, και υπήρχε το άγχος και η πίεση των σπουδών, δεν είχα την δυνατότητα ν’ασχοληθώ με αυτό, αλλά το είχα πάντα στην καρδιά μου, και περίμενα την σωστή στιγμή να το κάνω.
Οι γονείς μου το έβλεπαν, και κάποια στιγμή μ’έπιασαν και μου είπαν : “εσύ ήθελες ν’ασχοληθείς με την υποκριτική από μικρός, δεν το ξεκινάς κι αυτό σιγα-σιγά;” ( ξαναγελάει). Είναι από τους ανθρώπους που πιστεύουν, ότι όταν κάποιος έχει ένα όνειρο, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, πρέπει να το προσπαθήσει.


Συμφωνούμε κι οι δύο, ότι αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στους γονείς του, γι’αυτήν τους την αντιμετώπιση, που σίγουρα δεν συναντάς συχνά.

Γ Σ : Βέβαια τότε, δεν φανταζόμασταν τις δυσκολίες που θα επακολουθούσαν για την Ελλάδα. Ειδικά όταν αποφοίτησα από το Θέατρο Τέχνης το 2010, ήταν πολύ δύσκολα χρόνια για τους νέους ανθρώπους, κι αργότερα έγιναν ακόμα δυσκολότερα. Όμως εγώ ήμουν αποφασισμένος, και θα το προσπαθούσα ότι κι αν γινόταν.


-Όσο μιλώ με τον Γεράσιμο, παρατηρώ ότι έχει μια γλυκύτητα στην φωνή, και μία ηρεμία στις κινήσεις του, όπως ταυτόχρονα εκπέμπει και μία σιγουριά που σε καθησυχάζει. Σου δίνει την αίσθηση ενός έμπειρου και ώριμου ανθρώπους, που είναι ικανός να τα φροντίσει όλα για όλους, κάτι απροσδόκητο για την ηλικία του.-


ΝΜ : Είχες αναλάβει και την παραγωγή της “Λυσσασμένης Γάτας”, και νομίζω πήρες και το θέατρο, συν ότι παίζεις. Πολλές οι ευθύνες, συν το ρίσκο. Πως νοιώθεις γι’αυτό;


Γ Σ : Φοιτώντας στο Θέατρο Τέχνης μαζί με τον σκηνοθέτη μου, τον Νικορέστη Χανιωτάκη, είχαμε μάθει τι σημαίνει ομαδική δουλειά, κι έτσι δουλεύουμε μέχρι τώρα. Περνώντας απ’όλα τα πόστα ενός θεάτρου, μάθαμε πως στήνεται μια παράσταση. Βγαίνοντας λοιπόν στην δουλειά σε μια πολύ δύσκολη εποχή, αποφασίσαμε από την αρχή να στηριχθούμε στις δικές μας δυνάμεις. Θέλαμε να επενδύσουμε στην δουλειά μας, κι έτσι αρχίσαμε να κάνουμε τις δικές μας παραγωγές.


Γ Σ : Η πρώτη μας παράσταση ήταν στο θέατρο Αργώ ο ” Κρουπιέρης ” , η οποία παίχτηκε 4 χρόνια. Σιγά σιγά κάναμε ακόμα μεγαλύτερα πράγματα, με αποκορύφωση την “Λυσσασμένη Γάτα” πέρυσι, που μας τίμησαν με την συνεργασία τους μεγάλα ονόματα, όπως ο κ. Τσακίρογλου, η Μαρία Κίτσου, ο Ορέστης Τζιόβας, και η Ελένη Κρίτα.


ΝΜ : Η οποία ήταν και πολύ επιτυχημένη. Που πιστεύεις οφείλεται αυτή η επιτυχία;


Γ Σ : Νομίζω είχε ένα βασικό χαρακτηριστικό που λείπει από την θεατρική Αθήνα. Πήραμε ένα κλασσικό κείμενο, επενδύσαμε σε αυτό, και δεν το αλλάξαμε καθόλου. Πιστεύω ότι τα κείμενα είναι πάνω από εμάς, και πρέπει να τα υπηρετούμε.
Αυτό, σε συνδυασμό με την σωστή καθοδήγηση του σκηνοθέτη, και τους σωστούς συνεργάτες, θεωρώ ότι φέρνει την επιτυχία.
Άλλωστε το θέατρο πέρα από την επικοινωνία μέσω των κειμένων και των ηθοποιών, γιατί το θέατρο είναι ένας διάλογος, είναι κι ένα μέσο δημιουργίας παιδείας. Είναι ευθύνη μας πιστεύω να το κάνουμε αυτό, και να δείξουμε ότι κάποια κλασσικά κείμενα είναι διαχρονικά και μιλούν στο σήμερα.
Το ίδιο κάνουμε και στην εφηβική σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, μαζί με τον κ. Καπελώνη και τον Ν. Χανιωτάκη, την οποία μας εμπιστεύθηκε εδώ και πολλά χρόνια ο κ. Χρονόπουλος.
Πέρυσι ανεβάσαμε την παράσταση, “Η μουσική που σταμάτησε τον πετροπόλεμο”, η οποία θα συνεχιστεί και φέτος, γιατί ο κόσμος την αγκάλιασε με πολύ αγάπη. Είναι μια παράσταση που ασχολείται με την ζωή του Μίκυ Θεοδωράκη στην Ζάτουνα τα χρόνια της εξορίας του.

ΝΜ : Ποιά θα είναι η παράσταση που θ’ανεβάσετε φέτος στο Θέατρο Θησείον;


Γ Σ : Θ’ανεβάσουμε τον “Καλό άνθρωπο του Σετσουάν” του Μπέρτολτ Μπρεχτ σε παραγωγή δική μου, και σκηνοθεσία του Νικορέστη Χανιωτάκη.Θα μας γράψει μουσική ο Βασίλης Παπακωσταντίνου.
Τους ρόλους θα ενσαρκώσουν η Πέγκυ Τρικαλιώτη, η Λήδα Πρωτοψάλτη, ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης, ο Κωνσταντίνος Κάππας, η Μπέτυ Αποστόλου, ο Γιάννης Καλατζόπουλος, ο Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος, η Βαλέρια Δημητριάδου κι εγώ.
Οι ηθοποιοί θα ερμηνεύουμε πολλαπλούς ρόλους, και θα παραμένουμε διαρκώς στη σκηνή. Επίσης, θα ερμηνεύουμε ζωντανά την μουσική και τα τραγούδια της παράστασης.


-Η υπόθεση έχει ως εξής : Τρεις θεοί έρχονται στη γη, με σκοπό να βρουν καλούς ανθρώπους που να ζουν με αξιοπρέπεια. Έπειτα από πολλές δυσκολίες, εντοπίζουν τον μοναδικό καλό άνθρωπο, μια πόρνη στην επαρχία Σετσουάν της Κίνας, τη Σεν Τε.
Οι θεοί την ανταμείβουν με ένα μεγάλο χρηματικό ποσό κι εκείνη ανοίγει ένα μικρό καπνοπωλείο. Προκειμένου να αντιμετωπίσει τους συμπολίτες της, που την εκμεταλλεύονται, η Σεν Τε εφευρίσκει έναν “φανταστικό” ξάδελφο, τον σκληρό Σουί Τα, παίρνοντας τη μορφή του, όποτε οι περιστάσεις το απαιτούν. Πρόκειται για ένα έργο το οποίο σου βάζει το ηθικό ερώτημα: Μπορεί ο καλός να επιβιώσει σε μια κοινωνία διεφθαρμένων;-


Γ Σ : Επίσης φέτος εγώ, η γυναίκα μου Ισιδώρα θεοδωροπούλου που είναι και συνάδελφος, ο σκηνοθέτης μας Νικορέστης Χανιωτάκης, και η Μαριλένα Παναγιωτοπούλου Δραματολόγος αναλάβαμε και όλη την διαχείριση του Θεάτρου Θησείου. Είμαστε η τετράδα που αναλαμβάνει το καλλιτεχνικό κομμάτι του θεάτρου.


– Δεν μπορώ να μην σκεφθώ, ότι για άλλη μια φορά ακούγεται πολύ ενδιαφέρουσα η παράσταση, κι ανυπομονώ να δω την επόμενη δουλειά τους.-

ΝΜ : Πόσο δύσκολο θεωρείς ότι είναι ν’αναλάβεις μια παραγωγή όπου έχεις να κάνεις με κλασσικό κείμενο, αλλά και με μεγάλα ονόματα του χώρου;


Γ Σ : Είναι πολύ απαιτητικό να διαχειριστείς ένα τεράστιο σε “βάρος” κλασσικό κείμενο, όπως και ηθοποιούς που έχουν μια μεγάλη διαδρομή και ιστορία πίσω τους. Είναι πολύ σημαντικό να αισθανθούν καλά και δημιουργικά, μέσα σε μια ομάδα μ’έναν νέο παραγωγό, κι έναν νέο σκηνοθέτη. Γνώμονας δικός μου και του Νίκου, είναι ο σεβασμός στους συνεργάτες μας, και σκοπός μας να νοιώθουμε όλοι καλά και δημιουργικοί.


ΝΜ : Ποιές πιστεύεις ότι είναι οι αξίες ενός καλού ηθοποιού;


Γ Σ : Το λέει και η λέξη , ο ηθοποιός ποιεί ήθος. Η σεμνότητα, και η αλήθεια του επί σκηνής. Το πως λειτουργεί σκηνικά. Το αν έχει ήθος, αν σέβεται τον συνεργάτη, αν συνεργάζεται και βοηθά τον καινούργιο συνάδελφο στην σκηνή, τα θεωρώ πολύ βασικά και σημαντικά στοιχεία.
Πχ. ο κ Τσακίρογλου πέρυσι, μας βοήθησε πάρα πολύ σκηνικά. Το ίδιο είχα αισθανθεί και με τον κ. Πετρόπουλο με τον οποίο είχαμε παίξει μαζί στον ” Κουλοχέρη”. Είναι άνθρωποι που φέρουν ένα είδος κουλτούρας που χρειάζεται στο θέατρο.


ΝΜ : Πιστεύεις στους αυτοδίδακτους ηθοποιούς; Στους ανθρώπους με ταλέντο, που δεν μπόρεσαν για σοβαρούς λόγους να πάνε σε σχολή και το προσπαθούν μόνοι τους;


Γ Σ : Πιστεύω πάρα πολύ , και σέβομαι τον άνθρωπο που έχει ένα εξαιρετικό ταλέντο, και προσπαθεί πραγματικά, γι’αυτό που αγαπά. Ενας τέτοιος άνθρωπος, αξίζει και πρέπει να φοιτήσει σε σχολή, ώστε να καλλιεργήσει το ταλέντο του. Και μακάρι να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι στον χώρο. Όπως πιστεύω και στους ανθρώπους που μοχθούν, να σπουδάσουν την υποκριτικής τέχνη, και τρώνε κάποια χρόνια “στα θρανία”. Γιατί αλλιώς, η δουλειά αυτή καμμιά φορά γίνεται ένα παραμάζωμα ανθρώπων.
Πιστεύω πρέπει να επανέρθει η άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος, είμαι υπέρ σε αυτήν την προσπάθεια των ηθοποιών, γιατί θεωρώ ότι πρέπει να εξελιχθούμε σαν χώρα σε αυτόν τον τομέα. Να σεβόμαστε τον ηθοποιό και την δουλειά του, και να μη το παίρνουμε ανάλαφρα. Σέβομαι πάρα πολύ τον άνθρωπο που αγαπά την τέχνη του, και δουλεύει πολύ, ώστε να εξελλίσεται και να γίνεται καλύτερος.


-Όπως είπα στην αρχή, το καλύτερο που έκανα ήταν να περιμένω τον Γεράσιμο μετά την παράσταση. Γιατί αισθάνθηκα τυχερή που τον γνώρισα. Έναν καλλιτέχνη με μεγάλη αγάπη και μεράκι για την δουλειά του.
Καλή επιτυχία σε ότι κάνεις. Είμαι σίγουρη ότι θα είναι και αυτό εξαιρετικό.

Μετά από περίπου 20 χρόνια στο χώρο της μόδας, και των ΜΜΕ, μέσα από δημιουργική και ποιοτική δουλειά, αποφάσισα να δημιουργήσω αυτό που μ'εκφράζει. Αφορά όλα όσα μας δίνουν ευχαρίστηση, χαρά, ελπίδα, κι όλα αυτά με το δικό μας ξεχωριστό στυλ. Ελπίζω να το απολαύσετε , και να ταξιδέψουμε μαζί στον όμορφο κόσμο του. θα χαρώ να έχω και τις δικές σας ιδέες και προτάσεις.

YOU MIGHT ALSO LIKE

RECENT POSTS

Close Menu