Heart 2 Art

Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΕ ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΜΑΤΙΑ

Το αριστουργηματικό και πρωτοποριακό για την εποχή του μυθιστόρημα « Η Δασκάλα με τα χρυσά μάτια» (1933), του Στρατή Μυριβήλη, μετουσιώνεται με εξαιρετικό τρόπο στο Θέατρο Βέμπο, μέσα από τις «ζωντανές» ερμηνείες της Λένας Παπαληγούρα, του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, της Γιούλικας Σκαφιδά, του Μάρκου Παπαδοκωνσταντάκη, του Μιχάλη Λεβεντογιάννη, του Γιώργου Γιαννόπουλου και μιας πλειάδας υπέροχων ηθοποιών.


 Με την είσοδο του Γιώργου Κωνσταντίνου και της Χριστίνας Τσάφου, η σκηνή «γεμίζει» και ο θεατής αισθάνεται μία ευφορία και μία πληρότητα από τη χαρούμενη και αισιόδοξη νότα που τους ακολουθεί. Άνθρωποι του προηγούμενου αιώνα, τόσο διαφορετικοί και τόσο ίδιοι με τους σημερινούς. Τα ίδια προβλήματα, οι ίδιες ανησυχίες, οι ίδιες εντάσεις, οι ίδιοι προβληματισμοί, έχουν ενταχθεί απόλυτα στην εποχή τους, με την ευφάνταστη διασκευή – σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια, περικλείοντας ακόμη και το μεταφυσικό στοιχείο.


Οι άνθρωποι και τότε και τώρα, αγαπούν με πάθος, αισθάνονται τύψεις για τον απαγορευμένο έρωτα, υποφέρουν γι’ αυτό, τους «κυνηγάει» η συνείδησή τους, βιώνοντας καταλυτικά συναισθήματα αλλά και ταυτόχρονα διακατέχονται από βαθιές πολιτικές ανησυχίες για το μέλλον της Ελλάδας, πατριώτες, πολιτικοποιημένοι, άνθρωποι καθημερινοί και διαχρονικοί, στην Ελλάδα του μεσοπολέμου, που πασχίζει να ορθοποδήσει. Μεγάλες αξίες ζωής, ηθικοκοινωνικές, (δεν επιτρέπεται να ερωτευτώ τη γυναίκα του πεθαμένου αδελφικού φίλου μου, γιατί αυτό αποτελεί ασέβεια στην μνήμη του και ειδικά τώρα που η πατρίδα μου « υποφέρει», δεν μπορώ να κάνω παιδί εκτός γάμου), μέσα σε μια άκρως συντηρητική και κλειστόμυαλη επαρχιακή πόλη, αξίες που σήμερα υπάρχουν και δεν υπάρχουν!

Άνθρωποι που οδηγούνται ακόμη και στην αυτοκτονία από απόγνωση και απελπισία, λόγω της έντονα κλειστής κοινωνίας και της τεράστιας πολιτικής αναταραχής που διέπει την χώρα, λόγω της θλιβερής αποτυχίας «της μεγάλης Ιδέας», λίγο μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Η προδοσία που αισθάνονται οι άνθρωποι από τους πολιτικούς και τότε και σήμερα, κυριεύει και τον ήρωα Λεωνή Δρίβα, κόντρα στον έρωτά του προς τη δασκάλα Σαπφώ Βρανά (πως να προδώσει τον φίλο του);


Οι χαρακτήρες και οι πράξεις των ηρώων, συνάδουν με τα δεινά που περνάει η χώρα την εποχή εκείνη και κάπως έτσι συναντάμε την κάθε εποχή της πολύπαθης πατρίδας μας. Και όλη αυτή η ερωτικοπολιτική ιστορία, με έντονη την ατμόσφαιρα του πολέμου, που φτάνει μέχρι την τραγικότητα των ηρώων και συμπίπτει με την τραγικότητα της χώρας, ολοκληρώνεται με τα καταπληκτικά σκηνικά της Αθανασίας Σμαραγδή, τα κοστούμια της Ντένης Βαχλιώτη, τους φωτισμούς του Λευτέρη Παυλόπουλου, τις χορογραφίες του Φώτη Διαμαντόπουλου, τις video design προβολές του Καρόλου Πορφύρη, τις φωτογραφίες της Μαριλένας Αναστασιάδου και τέλος διανθίζεται με την υπέροχη κι εμπνευσμένη μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα, που κυριαρχεί και ταξιδεύει το θεατή σε όλο το έργο, πλαισιώνοντας με θαυμαστή μελωδία τις εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών αλλά και όλου του θιάσου αυτής της υπερπαραγωγής, απόλυτα ταιριαστή με τον ολάνθιστο πεζογραφικό λυρισμό του Στρατή Μυριβήλη και αντάξια των Θεατρικών Επιχειρήσεων Τάγαρη.

Κείμενο :

YOU MIGHT ALSO LIKE

RECENT POSTS

Close Menu