Heart 2 Art

Ήξερα την Λίνα από την Λάμψη, απ’όπου την γνωρίζουμε όλοι. Όταν όμως την είδα από κοντά, εντυπωσιάστηκα από τα μάτια της και την γλυκύτητα του χαρακτήρα της.
Γλυκιά, ευαίσθητη, εύθραυστη θα έλεγες, είναι ο ορισμός του ηθοποιού. Έχει αυτή την ιδιαίτερη ικανότητα να βλέπει αυτό “το άλλο”, που είναι κρυμμένο, που λίγοι μπορούν να δουν. Επάνω στην σκηνή το βγάζει αβίαστα αυτό που έχει δει, γιατί απλά το αισθάνεται.
Νιώθεις ότι βρίσκεται σε μια αέναη αναζήτηση, κι αν μιλήσεις μαζί της έχεις πραγματικά “να πάρεις πολλά” αν θελήσει να στα δώσει.
Μιλώντας μαζί της βλέπεις έναν άνθρωπο τόσο αληθινό κι ανίκανο να υποκριθεί στις προσωπικές της σχέσεις, κάτι τόσο αντίθετο με το επάγγελμά της, που σε αφοπλίζει. 

Μοιάζει να έχει ακόμα την ψυχή ενός παιδιού, και δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ αν σαν παιδί ήξερε από νωρίς τι ήθελε να γίνει. Όπως μου εξήγησε προέκυψε στην πορεία, δεν ήταν στην πραγματικότητα απόφαση. 

ΝΜ: Πώς αποφάσισες να γίνεις ηθοποιός;

ΛΜ: Ξεκίνησα ως χορεύτρια και σπούδασα στη σχολή της Ραλλού Μάνου. Όταν πήγαινα στο μάθημα, περνώντας από το γραφείο της, έβαζα μόνο το κεφάλι μου και χαμογελώντας τη χαιρετούσα γιατί την ντρεπόμουν. Της φαινόταν πάρα πολύ αστεία η φάτσα μου και μου έλεγε να γίνεις ηθοποιός. Εκείνη μου έβαλε την πρώτη ιδέα. Και έτσι παράλληλα με τη σχολή έδωσα εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης για να μάθω τη διαδικασία του να γίνει κανείς ηθοποιός.

Μου άρεσε πάρα πολύ η διάρκεια των σπουδών και μπήκα στη σχολή περισσότερο από περιέργεια αλλά τελικά μου άρεσε η ατμόσφαιρα της σχολής, αυτά που μάθαινα εκεί, ο τρόπος της προσέγγισης ενός ρόλου… και αυτό ήταν που με τράβηξε στην αρχή για να το συνεχίσω. Όμως, μου άρεσαν και κάποια άλλα πράγματα backstage.

ΝΜ: Η Λάμψη πώς προέκυψε;

ΛΜ: Τελειώνοντας από τη σχολή, έχοντας ήδη κάνει κάποιες δουλειές με το Θέατρο Τέχνης και μετά με την Αλίκη τη Βουγιουκλάκη, αποφάσισα, μαζεύοντας τα χρήματά μου, να φύγω για την Ιταλία. Είχα προσπαθήσει να πάω Αμερική αλλά ήταν πολλά τα δίδακτρα στο πανεπιστήμιο που είχα διαλέξει και τελικά η δεύτερη επιλογή μου ήταν να πάω στην Ιταλία.

Εκεί δούλευα και μάζευα τα δίδακτρα για τη σχολή μου γιατί χρειαζόμουν 2 διπλώματα για τη γλώσσα για να δώσω εξετάσεις στη σχολή της Cinecitta για μοντάζ και σκηνογραφία. Το τμήμα που είχα διαλέξει, βέβαια, δεν άνοιξε εκείνη τη χρονιά και έτσι γύρισα πίσω και ξαναπήγα στο Θέατρο Τέχνης.

Μετά η Αλίκη Βουγιουκλάκη με σύστησε στο Νίκο το Φώσκολο και έκανα την πρώτη μου δουλειά στην τηλεόραση, που ήταν η Λάμψη και έγινα πιο γνωστή στο ευρύ κοινό. Αργότερα, συνέχισα να δουλεύω στο Θέατρο, φεύγοντας από την Λάμψη έπειτα από 2,5 χρόνια.

ΝΜ: Πες μας μια χαρούμενη ανάμνηση από τον επαγγελματικό σου χώρο.

ΛΜ: Ευτυχώς στάθηκα πάρα πολύ τυχερή. Μόνο χαρούμενες αναμνήσεις έχω από αυτόν τον χώρο. Δεν έχω μία αλλά πολλές, και έτσι δεν μπορώ να είμαι πιο συγκεκριμένη.

Όλες μου τις δουλειές στο Θέατρο τις διάλεξα με προσοχή και τις έκανα με αγάπη με ανθρώπους που πίστευα και θαύμαζα, οπότε όλες μου οι αναμνήσεις είναι ευχάριστες.

ΝΜ:  Η φιλία σου με την Άννα και η φετινή συνεργασία πως προέκυψαν;

ΛΜ: Με την Άννα γνωριστήκαμε στο σήριαλ «Κάτω από την Ακρόπολη» που παιζόταν στον Αlpha το 2002. Είχαμε πολλές σκηνές μαζί και τις περισσότερες ώρες στα γυρίσματα ήμασταν μαζί. Είμαστε μαζί και στην Λάμψη, αν και η πορεία της Άννας στο θέατρο είναι μεγαλύτερη.Έτσι προέκυψε και η φιλία μας.

Όλα αυτά τα χρόνια βρισκόμασταν και χανόμασταν λόγω των επαγγελματικών μας υποχρεώσεων που ήταν διαφορετικές. Αλλά, πιστεύω ότι όταν δύο άνθρωποι μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους η φιλία δεν χάνεται. Και αυτός ήταν και ο λόγος για να παίξω στο έργο που έγραψε.

ΝΜ: . Πες μας μας λίγα λόγια για το ρόλο σου στον «Ένοικο». Βρίσκεις κομμάτια του εαυτού σου που θα έλεγες ότι ταυτίζονται με το ρόλο;

ΛΜ: Όπως ξέρεις το έργο έχει να κάνει με 2 αδελφές… Εγώ κάνω τη μικρότερη που σαν προσωπικότητα είναι τελείως διαφορετική από τη μεγάλη αδελφή, πράγμα φυσιολογικό όταν ένα παιδί θέλει να τραβήξει την προσοχή των γονιών του.
Έχει βιώσει τη ζήλια για την επιβράβευση της μεγάλης αδελφής, την έχει υποστεί ως πρότυπο, δεν έχει συνθηκολογήσει με τα οικογενειακά της βιώματα ώστε να μπορέσει να προχωρήσει στο μέλλον, δεν αποδέχεται την πραγματικότητα και ζει σε ένα δικό της επίπλαστο κόσμο. Κοινό τους σημείο η μοναξιά.Από την άλλη, δε θα έλεγα ότι βρίσκω κομμάτια του εαυτού μου σε αυτήν την προσωπικότητα, όμως την κατανοώ απόλυτα.

ΝΜ: Προτιμάς ρόλους που αναγνωρίζεις κομμάτια της Λίνας μέσα σε αυτούς ή ταυτίζεσαι εσύ με τους ρόλους ζώντας διαφορετικά συναισθήματα;

ΛΜ: Μάλλον το δεύτερο… το βρίσκω πιο συναρπαστικό, με ιντρινγκάρει περισσότερο και με γεμίζει πιο πολύ συναισθηματικά.

ΝΜ: . Με ποιά κριτήρια διαλέγεις ρόλους;

ΛΜ: Δεν έχω την πολυτέλεια να διαλέγω ρόλους. Θα έπρεπε να έχω δικό μου θίασο για να το κάνω αυτό.

ΝΜ: Ποιές είναι οι άξιες που καθορίζουν κατά την γνώμη σου τον αξιόλογο ηθοποιό;

ΛΜ: Θα έλεγα την ειλικρίνεια, την συνέπεια, την ασταμάτητη προσπάθεια και τους πειραματισμούς, έτσι ώστε να βρίσκεις καινούργιους τρόπους έκφρασης.

Δεν μπόρεσα να μην σκεφτώ ότι πραγματικά τις έχει αυτές τις αξίες, και τις έκανε πράξη από την αρχή της συνέντευξης.

ΝΜ: Ποιά είναι η μεγαλύτερη ικανοποίηση που λαμβάνεις από το επάγγελμα σου;

ΛΜ: Σίγουρα είναι η αποδοχή από τον κόσμο της δουλειάς σου και κεκλεισμένων των θυρών στη διάρκεια των προβών, εγώ ως ηθοποιός παίρνω τη μεγαλύτερη ικανοποίηση όταν βήμα-βήμα χτίζω το ρόλο μου. Αυτό για εμένα είναι μια
απόλαυση.

ΝΜ: Τι σημαίνει ευτυχία για σένα;

ΛΜ: Δεν μπορώ να ορίσω την ευτυχία με μια λέξη. Είναι, νομίζω, μια σειρά στιγμών που περιέχουν αγαπημένα πρόσωπα, συζητήσεις και γενικότερα διάφορες καταστάσεις.

ΝΜ: Πες μου κάτι που σε κάνει ιδιαίτερα ευτυχισμένη.

ΛΜ: Τα ταξίδια, τόσο πραγματικά όσο και φανταστικά.

ΝΜ: Πότε ένιωσες πολύ ευτυχισμένη ή το αντίθετο, στη ζωή σου;

ΛΜ: Όταν ξεκίνησε ένα ταξίδι και όταν τέλειωσε…

​​

ΝΜ: Τι ξέρεις τώρα που δεν ήξερες όταν ήσουν 20;

ΛΜ: Ακόμα και στα 21 ξέρεις κάτι παραπάνω από τα 20. Πόσο μάλλον τώρα! Αυτό που γνωρίζω, βέβαια, με σιγουριά είναι ότι θα ήθελα πάρα πολύ την τωρινή μου γνώση να την είχα στα 20.

ΝΜ: Πώς νιώθεις για τη φετινή σας επιτυχία;

ΛΜ: Νιώθω πάρα πολύ τυχερή και χαρούμενη που η παράσταση που κάναμε είχε την αποδοχή του κόσμου, ο οποίος συνεχίζει να την προτιμά.

ΝΜ: Ποιοί είναι οι στόχοι σου για το μέλλον;

ΛΜ: Πρός το παρόν δεν έχω κάτι συγκεκριμένο. Αυτό που θεωρώ σημαντικότερο στόχο όλων, είναι να έχουμε υγεία και αγάπη, ώστε να μπορούμε να ονειρευόμαστε.

Πιστεύω ότι Λίνα είναι ικανή και να ονειρεύεται, και να κάνει το όνειρο πραγματικότητα. Είναι ίσως το πιο γλυκό και πλάσμα που έχω γνωρίσει. Καλή επιτυχία Λίνα μου,σου αξίζει. Εύχομαι να κάνεις όλα τα ταξίδια που ονειρεύεσαι στην ζωή σου. 

Μετά από περίπου 20 χρόνια στο χώρο της μόδας, και των ΜΜΕ,μέσα από δημιουργική και ποιοτική δουλειά,αποφάσισα να δημιουργήσω αυτό που μ'εκφράζει. Αφορά όλα όσα μας δίνουν ευχαρίστηση, χαρά, ελπίδα, κι όλα αυτά με το δικό μας ξεχωριστό στυλ. Ελπίζω να το απολαύσετε , και να ταξιδέψουμε μαζί στον όμορφο κόσμο του. θα χαρώ να έχω και τις δικές σας ιδέες και προτάσεις.

YOU MIGHT ALSO LIKE

RECENT POSTS

Close Menu