Heart 2 Art

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Γράφει ο Νίκος Κρίκας Ηθοποιός, Συγγραφέας Ποιητής

Όλοι γνωρίζουμε το Λουτράκι. Σίγουρα το έχουμε επισκεφτεί έστω και μια φορά στη ζωή μας είτε για να δοκιμάσουμε την τύχη μας είτε για να κάνουμε το μπάνιο μας. Πόσοι από εμάς όμως έχουμε φτάσει ως τη παρακείμενη λίμνη του;

18 χιλιόμετρα μέχρι να μας αποκαλύψει και πάλι το θαύμα της η φύση. Μετά το Λουτράκι ξεκινάμε την ανάβαση στα βουνά της Περαχώρας.
Στα αριστερά μας ο Κορινθιακός κόλπος. Το καλοκαίρι έχει έρθει.  Κατεβάζουμε τα παράθυρα, να μας χτυπάει το απαλό αεράκι.  Το δάσος κάηκε πριν χρόνια, αλλά αναγεννιέται χωρίς την παρέμβαση μας.
Μόλις περάσουμε έξω από την Περαχώρα η ανάβαση δίνει την θέση της στην κατάβαση. Το μάτι ταξιδεύει, χάνεται μακριά και εκεί που κλείνει η εικόνα, αποκαλύπτεται η λίμνη.
Νερό, πεύκα, ρετσίνι, ουρανός και ήλιος.  Τι περισσότερο να μας θυμίσει ότι αυτή είναι η κατεξοχήν ελληνική αίσθηση. Και χωρίς να το καταλάβουμε φτάσαμε. 


Ευτυχώς ο δρόμος κάνει τον γύρο της λίμνης και έτσι μπορούμε να την θαυμάσουμε από διαφορετική πλευρά. Στη διαδρομή θα ανακαλύψουμε μικρές παραλίες φτιαγμένες να φιλοξενήσουν μια μικρή παρέα ή ένα ζευγαράκι.
Δεν χρειαζόμαστε ομπρέλα. Τα πεύκα κατεβαίνουν και γλείφουν τα νερά. Το νερό ζεστό.  Προσοχή: Τα νερά βαθαίνουν απότομα.  
Όλος ο βυθός σπαρμένος με κοχύλια. Αν θέλουμε κάτι πιο οργανωμένο, θα επισκεφτούμε τα beach bars, αν θέλουμε φαγητό, τα ψαράδικα μας περιμένουν. Κανένας δεν θα φύγει απογοητευμένος από την σημερινή εξόρμηση. 


Στην ουσία η λίμνη ενώνεται με ένα στενό κανάλι με την θάλασσα. Έτσι τροφοδοτείται με θαλασσινό νερό. Είναι μαγευτική η ορμή του νερού που μπαίνει ή βγαίνει μέσω της μικρής αυτής διώρυγας.

Η λίμνη δεν μας έχει αποκαλύψει όμως ακόμη όλα τα μυστικά της. Σε απόσταση αναπνοής βρίσκεται το αρχαίο Ηραίο. Ένας χώρος λατρείας της Ήρας που αποδεικνύει για ακόμη μια φορά την στοχευμένη επιλογή του τοπίου και της σημασίας του.
Η μικρή παραλία κάτω από το ιερό ολοκληρώνει την μέθη των εικόνων και αισθήσεων. Ενώ στα δεξιά του ιερού, ψηλά στον βράχο δεσπόζει ο πετρόχτιστος φάρος του Ηραίου από το 1897 για να χαιρετάει και να κατευθύνει πλοία και κυβερνήτες.

Το ταξίδι των εικόνων κάπου εδώ σταματάει.  Η ψυχή μας γεμάτη για μέρες.  Ποιος ξέρει πόσα ακόμα μυστικά θαμμένα περιμένουν τον επισκέπτη να τα ανακαλύψει. Ραντεβού την επόμενη φορά. 

Το θέατρο είναι η μεγάλη μου αγάπη. Το γράψιμο αποδεικνύεται η δεύτερη μεγάλη μου αγάπη. Από τα δεκατέσσερα χρόνια μου γράφω, αλλά τα γραπτά μου έμεναν κλεισμένα στο συρτάρι μου. Το 2017 αποφάσισα να αλλάξω τακτική, έτσι κυκλοφόρησε η πρώτη μου ποιητική συλλογή τα Ανομολόγητα από τις εκδόσεις Βέγας. Εκ τότε παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου, την ιστορία, την φύση, τις ανθρώπινες σχέσεις, αντλώ υλικό από το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον και τα όνειρα και φτιάχνω εικόνες μέσω του λόγου. Εύχομαι τα άρθρα μου να σας αγγίζουν την ψυχή. Βεβαίως η κριτική ευπρόσδεκτη. Καλή σας ανάγνωση

YOU MIGHT ALSO LIKE

RECENT POSTS

Close Menu