Heart 2 Art

ΠΟΣΟ ΑΓΑΠΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ;

“Γιατί κάνεις τρέλες;”, “Γιατί δεν παντρεύεσαι;”, “Είσαι πολύ ανώριμος”
“Πρέπει να χάσεις κιλά”, “Να βρεις μια σταθερή δουλειά να βολευτείς”,
“Έχεις κατάθλιψη”, “Είσαι αντικοινωνικός-ή”, “Μιλάς πολύ”,
“Μην κρεμιέσαι από τους άλλους”, “Δεν είσαι άξιος-α για τίποτα”,
“Ωχου τώρα παραείσαι ευαίσθητος-η… θα σε φάνε λάχανο!”

Και πολλά πολλά άλλα, που τα ακούς από τότε που γεννήθηκες. Το μοτίβο είναι το ίδιο δεν αλλάζει. Ίσως επειδή κι αυτοί που στα λένε, έχουν υποστεί τα ίδια και δεν τ’αλλάζουν πια. 

“Είσαι πολύ καλύτερος απ’όλους”, “Μην τους αφήνεις να σε βάζουν κάτω”, “Μπράβο, καλά του έκανες”, “Να μιλάς, μην σου πάρουν τον αέρα”, “Για να επιβιώσεις πρέπει να κάνεις τα πάντα”, “Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα”,
“Οι ξύπνιοι κι οι πονηροί επιβιώνουν! “

Από μικρά παιδιά αμυνόμαστε σε αυτόν τον καταιγισμό”διαπαιδαγώγησης” που δεχόμαστε. Είτε η άμυνα είναι η αποδοχή και συμμόρφωση, ώστε να νιώσουμε αποδεκτοί, άρα ασφαλείς, είτε η αντίδραση και η επανάσταση, ώστε να νιώσουμε ότι μπορούμε να είμαστε δυνατοί άρα πάλι ασφαλείς, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Δεν αισθανόμαστε καλά με τον εαυτό μας. Δεν τον αγαπάμε πραγματικά. Βρισκόμαστε σε άμυνα.

Γιατί μην νομίζετε ότι κι “οι ξύπνιοι” που σας παίρνουν την σειρά στην ουρά, στην πραγματικότητα αγαπούν τον εαυτό τους. Απλά προσπαθούν ν’αποδείξουν, σε αυτήν την φωνούλα που φυτεύτηκε μέσα τους από τα παιδικά τους χρόνια, ότι είναι καλύτεροι από τους άλλους. Το ίδιο και αυτοί που μόνιμα προσφέρουν, σε μια ατελείωτη προσπάθεια αυτοεπιβεβαίωσης .
Μετά υπάρχουν και οι σκεπτικιστές, που αιωνίως αμφισβητούν, (στην ουσία αναποφάσιστοι), στην προσπάθειά τους να βρουν το δικό τους νόημα ύπαρξης, που αν τους είχαν αφήσει ελεύθερους να το βρουν, δεν θα είχαν την ανάγκη να το ψάχνουν.

Τα πράγματα είναι απλά. Μόνο εσύ ξέρεις ποιος είσαι και τι είναι καλό για σένα. Υπάρχει η εσωτερική σου φωνούλα, που πάντα σου λέει ποιό είναι το δικό σου σωστό. Απλά πολλές φορές την επισκιάζει, αυτή η άλλη φωνούλα, της μαμάς, του μπαμπά,του δάσκαλου, της κοινωνίας, της θρησκείας κτλ.

“Ο Εαυτός σου….όπως οποιοδήποτε άλλο πλάσμα σε ολόκληρο το σύμπαν…αξίζει την αγάπη σου και την στοργή σου”.
Buddha

Τι σημαίνει πραγματικά αγαπώ τον εαυτό μου; 

Νομίζω όλοι, -ακόμα κι οι μεγαλύτεροι ψυχολόγοι, όταν πρόκειται για τον εαυτό τους, -στην πραγματικότητα ψάχνουν να το βρούν. Γιατί άλλο η θεωρία και άλλο η πράξη. Θα προσπαθήσω να το προσεγγίσω πρακτικά, μέσα στην καθημερινότητα, μήπως μπορέσουμε να κάνουμε την θεωρία πράξη.

1)Η αναγνώριση και η αποδοχή αυτού που είμαστε την κάθε περίοδο της ζωής μας.

Θα πρέπει να έχουμε την θέληση, να δούμε τον εαυτό μας καθαρά, δίκαια, αλλά όχι προκατειλημμένα. Μέσα στα χρόνια δεν είμαστε οι ίδιοι πάντα. Σε διαφορετικές εποχές και φάσεις της ζωής μας, έχουμε γίνει και οι τρεις τύποι των παραπάνω ανθρώπων.
Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, έχουμε κάνει κι εμείς στους άλλους, τα άσχημα όπως και τα καλά που θεωρούμε ότι μας έχουν κάνει. Όχι απαραίτητα με την ίδια αμοιβαιότητα. Απλά δεν το συνειδητοποιούμε. Καμμιά φορά δεν μας βολεύει κιόλας.

Όμως μην ανησυχείτε, είναι φυσιολογικό. Δεν γίνεται να ζεις διάφορες εμπειρίες στην ζωή σου, και να μην αλληλεπιδράς σε αυτές. Οι εμπειρίες, μας δημιουργούν συναισθήματα και άμυνες, που στο συνολό τους δημιουργούν αυτό που είμαστε στην συγκεκριμένη στιγμή της ζωής μας. Αυτό που αντέχουμε να είμαστε την δεδομένη στιγμή.

Έχεις κατάθλιψη, ίσως γιατί έχεις ανάγκη να βιώσεις την λύπη σου αυτήν την περίοδο. Τρως, ίσως γιατί αυτό σε βοηθάει ν’αντέξεις μια κακή σχέση, δουλειά κτλ.
Δεν μιλάς πολύ, ίσως γιατί θεωρείς χαζές τις περιττές κουβέντες, ή γιατί θέλεις χρόνο να πάρεις θάρρος. Φωνάζεις πολύ, γιατί ίσως πιέστηκες πολύ κάποτε, ή γιατί δεν λειτουργείς υπό πίεση.

Μάντεψε όμως…

Όσα και να είναι τα ίσως, δεν πειράζει. Δέξου ότι κάνεις το καλύτερο που μπορείς , την συγκεκριμένη στιγμή της ζωής σου. 
Μην εξαντλείσαι, ζητώντας παραπάνω από αυτά που μπορείς. Είσαι όλα αυτά, και είναι πολύτιμα. 


Όταν δέχτηκα τον εαυτό μου, ελευθερώθηκα από το βάρος της ανάγκης, να με δεχτούν οι άλλοι.
Steve Maraboli


2) Η αναγνώριση των δικών μας ορίων, κι η αποδοχή των ορίων των άλλων.

Μην ανησυχείς, δεν είσαι είτε υποχωρητικός είτε εγωιστής. Απλά αν πραγματικά αποδεχθείς τον εαυτό σου, θα συμβεί κάτι το μαγικό. Δεν θα σε αγγίζει αυτό που
σκέφτονται οι άλλοι για σένα, οπότε δεν θα είναι σε θέση να σε στενοχωρήσουν 
και να σε πληγώσουν. Κι έτσι απαλλαγμένος από λανθάνοντα συναισθήματα, θα μπορείς να τους δείς καθαρά ώστε να τους αποδεχθείς όπως είναι. Θα σέβεσαι και τον εαυτό σου, αλλά και τους άλλους.

Δεν θα χρειάζεται να τους πάρεις την θέση στην ουρά, ούτε να υποχρεωθείς να δεχτείς να στην πάρουν. Θα ξέρεις ότι υπάρχει και η τρίτη λύση.
Αν πάνε να στην πάρουν, να μην τους αφήσεις, μιλώντας τους όμορφα, ή αν βιάζεσαι και δεν μπορείς να κάτσεις στην ουρά, απλά να το ζητήσεις ευγενικά, εξηγώντας τους λόγους.
Κι εκεί θα εκπλαγείς από την προθυμία των άλλων να συνεργαστούν, όταν νοιώσουν ότι αυτό είναι αληθινό.

3) Προσπάθεια για αυτοβελτίωση

Πίστεψέ με, ποτέ δεν είναι σημάδι αδυναμίας, το να νιώθεις ότι θα μπορούσες να γίνεις καλύτερος. Το αντίθετο μάλιστα. Δείχνει άνθρωπο, που πραγματικά ενδιαφέρεται για τον εαυτό του, και τον φροντίζει. 

Άλλωστε το ότι δέχομαι τον εαυτό μου στην συγκεκριμένη φάση της ζωής μου, σημαίνει ότι έχω δει και τις αδυναμίες του. Αγαπώ τον αυτό μου σημαίνει, προσπαθώ να τον βελτιώσω, χωρίς να του θυμώνω γι’αυτές. 
Μην κατηγορείς τον εαυτό σου θεωρώντας ότι θα μπορούσε ακόμα καλύτερα…ακόμα και το πιο μικρό βήμα προς την αυτοβελτίωση, σου έχει ήδη προσφέρει.

Κι επειδή όπως είπαμε περνάμε διάφορες φάσεις στην ζωή μας, μην ανησυχείς αν κάποιοι το εκμεταλλεύτηκαν. Στο τέλος, αν τα καταφέρεις,  εσύ θα έχεις κερδίσει την ηρεμία σου, άρα και την ευτυχία σου.

Το περίεργο παράδοξο είναι, ότι όταν δέχτηκα τον εαυτό μου όπως ακριβώς είναι, τότε ακριβώς μπόρεσα ν’αλλάξω.
Carl R. Rogers 

Σε λίγα χρόνια θα είσαι αλλιώς, εξελίσσεσαι. Άλλωστε ζεις για να μαθαίνεις, και πάντα κάτι καλό βγαίνει τελικά. Απλά δεν το ξέρεις τώρα. Θα το δεις κάποια χρόνια αργότερα. Αρκεί να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά, να βλέπεις και τα θετικά.

Δεν μπορείς να ξέρεις πως ακριβώς θα είναι ο μελλοντικός σου εαυτός, αλλά ένα ένα το σίγουρο: αν έχεις προσπαθήσει ειλικρινά για την αυτοβελτίωσή σου, θα είσαι μια πολύ καλύτερη εκδοχή του σημερινού σου εαυτού.
Άρα πολύ πιο κοντά στην ευτυχία. Την χρειαζόμαστε, ειδικά όσο μεγαλώνουμε… δεν νομίζεις;

Blogger, Actress, Fashion Editor, Artist, κι όλα αυτά τα εντυπωσιακά και κουλά που δεν καταλαβαίνει κανείς. Με λίγα λόγια, ενδυματολόγος, ηθοποιός, νομίζει καλλιτέχνης, και γενικώς μια τρελλή που γράφει διάφορα, και νομίζει ότι τα διαβάζουν.

YOU MIGHT ALSO LIKE

RECENT POSTS

Close Menu