Heart 2 Art

Δημήτρης Κανελλόπουλος     Γιώργος Ντρες                Νίκος Σπανός              Κούλης Νταγδελένη

Photo: JULIANE BIALLAS

DOMENICA : ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΕ Η ΩΡΑ;

Γράφει η Νάνσυ Μάρη


Και ποιός δεν θυμάται αλήθεια το “Μέσα στην βουή του δρόμου”, το “Λίγη ζωή ακόμα”, ή το “Άχρηστα ρολόγια”. Το ραδιόφωνο τα έπαιζε καθημερινά, κι όλοι τ’ακούγαμε παθιασμένα, και τα σιγοτραγουδούσαμε όλη μέρα. Βλέπαμε τα video-clip τους, και θαυμάζαμε την προχωρημένη μουσική, αλλά και την εξαιρετική 
αισθητική για την εποχή. Πρωτότυπες ιδέες από πολύ ταλαντούχους ανθρώπους έκαναν την διαφορά. Τα τραγούδια τους ακόμα και τώρα πρωτότυπα, και υπέροχα,
ακούγονται μέχρι σήμερα. 

Οι επιτυχίες πολλές: Μέσα στην βουή του δρόμου, Λίγη ζωή ακόμα, Άχρηστα ρολόγια, Μην φεύγεις, Μείνε κοντά μου, Αγκάθι στο κορμί μου και πολλά άλλα.
Τα μέλη του, 4 πολύ ταλαντούχοι άνθρωποι, ο Δημήτρης Κανελλόπουλος, Γιώργος Ντρες, Νίκος Σπανός, και Κούλης Νταγδελένης.
Όλοι τους πολύ ροκ τύποι, έξω από τα συμβατικά δεδομένα, αλλά ταυτόχρονα χαλαροί, “ψαγμένοι”, και παθιασμένοι με την δουλειά τους. Μιλούν την γλώσσα της αλήθειας, ακόμα κι αν κάποιους ενοχλούν, κι αξίζει να τους ακούς.

Γιώργος Ντρες           Δημήτρης Κανελλόπουλος       Κούλης Νταγδελένης

Photo : JULIANE BIALLAS

Ο Δημήτρης ο ιδρυτής και τραγουδιστής του συγκροτήματος, γράφει την μουσική και τους στίχους, όπως και ο Νίκος. Είναι φίλοι από 15 χρονών που έπαιζαν κιθάρα, έγραφαν τραγούδια, κι ονειρευόντουσαν το συγκρότημα που θα έφτιαχναν μαζί.

Πώς να αυθαδιάσεις σε κάτι που είναι σάπιο;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Με τον Νίκο είχαμε συγκρότημα από την ηλικία των 15χρ. Παίζαμε ροκ τραγούδια. Το πρώτο τραγούδι που βγάλαμε είχε αγγλόφωνο στίχο.

ΝΙΚΟΣ: Είμαστε στην ίδια γειτονιά, πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο, χορωδία, κλπ. Το είχαμε από μικροί το μικρόβιο. (γελάνε και οι δύο.)

ΝΜ: Οι οικογένειές σας συμφωνούσαν; Τι είπαν όταν το άκουσαν;

ΝΙΚΟΣ: Ακούσαμε το κλασσικό όχι. Δικαιολογημένο βέβαια. Αλλά δεν έχει σημασία όταν θέλεις να κάνεις κάτι που αγαπάς πολύ.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Και το όχι πάει  περισσότερο στο είδος της μουσικής. Γιατί άλλο να πείς παίζω λαικά στην Ελλάδα, κι άλλο παίζω ροκ. 

ΝΜ: Ποιά ήταν τα μουσικά σας ακούσματα; Τι σας ενέπνεε;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Εγώ άκουγα λίγο πιο σκληρά πράγματα όπως The Cure, αλλά και metal συγκροτήματα, Iron Head, Pink Floyd.

ΝΙΚΟΣ: Έχουμε ακόμα τα βινύλια. Συλλογή μεγάλη, αλλά και η χαρά μεγάλη. 

ΝΜ: Θα λέγατε ότι η ροκ μουσική έχει μια αυθάδεια;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Δεν θα το έλεγα αυθάδεια ακριβώς. Πώς να αυθαδειάσεις σε κάτι που είναι σάπιο; Παγκόσμια βγαίνουν οι καλλιτέχνες και με τα τραγούδια τους, θίγουν ανοιχτά τους διεφθαρμένους πολιτικούς.
Νομίζω είναι περισσότερο αντίδραση σ’ένα σάπιο κατεστημένο, που άλλα καλλιτεχνικά είδη το ακολουθούν.
Πηγαίνουν με το ρεύμα, και χρησιμοποιούν την εξουσία, προκειμένου να βγάλουν πολλά λεφτά. Για μένα αυτά τα είδη μουσικής, κι οι καλλιτέχνες που τα υπηρετούν, είναι αυθάδης και θρασείς.

 

Για μένα το ροκ δεν είναι η μουσική. Οι άνθρωποι βράχοι -σαν την λέξη- είναι που κάνουν αυτή την μουσική.

 

 

ΝΙΚΟΣ: Κι έχει να κάνει και με το σεβασμό αυτό. Η ροκ μουσική πάντα σεβόταν τις αξίες. Το σάπιο πολεμάει. Αλλά έχει πολέμιους αυτούς που θίγει.
Για μένα το ροκ δεν είναι η μουσική. Οι άνθρωποι βράχοι -σαν την λέξη- είναι που κάνουν αυτή την μουσική. Με την δυνατή τους στάση στην ζωή. Την αντοχή τους στις δυσκολίες, και τις υψηλές τους αξίες.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Το θέμα είναι ν’απευθύνεσαι σε ανθρώπους που σου μοιάζουν. Αυτή την στιγμή κι από την τηλεόραση κι από το ραδιόφωνο, έχει κοπεί η πρόσβαση σε ανθρώπους που έχουν να πούν κάτι, σε ανθρώπους που περιμένουν να ακούσουν αυτό το κάτι.
Όποιο κανάλι κι αν αλλάξεις, όποιο σάιτ κι αν διαβάσεις, έχουν όλοι τα ίδια θέματα. Εμένα δεν με αφορούν οι πολλοί ή οι λίγοι. Με αφορούν αυτοί που μπορούν να σκεφτούν διαφορετικά, κι έχουν την δύναμη να ζήσουν και διαφορετικά. Σε αυτούς απευθύνομαι. Κι ας είναι και οι λιγότεροι.

 Δημήτρης Κανελλόπουλος.                                                                   Photo: JULIANE BIALLAS

ΝΜ: Το δύσκολο στην δουλειά σας, δεν είναι μόνο ν’αναγνωριστεί κάποιος, αλλά και να κρατηθεί. Ειδικά όταν παίζει ροκ στην Ελλάδα. Εσείς πως τα καταφέρατε;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Ο κόσμος όταν έχεις κάτι καλό να δώσεις, και είσαι αληθινός, ξέρει να το εκτιμά, ανεξάρτητα από ποιό χώρο μουσικής προέρχεται. Εμείς, αν και είχαμε κάποιες ακραίες στιγμές, όπως μ’ένα σκληρό ροκ δίσκο στο παρελθόν, γενικά δεν είμαστε των άκρων.

ΝΙΚΟΣ: Νομίζω είναι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα, να κρατηθείς. Έχεις ν’αντιμετωπίσεις και τον κόσμο, αλλά και τον εκάστοτε άνθρωπο που παίρνει τις αποφάσεις.

 

 

Παλιά το πιο δύσκολο ήταν να μπείς σε δισκογραφική. Τώρα το πιο δύσκολο είναι να βγείς

 

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Ζούμε πλέον όμως σε μια εποχή που όλα αυτά-οι ειδήμονες, οι υψηλά ιστάμενοι, το πουλάω-δεν πουλάω- έχουν πια καταρρεύσει. Κάθε μέρα ακούς να μπαίνουν άνθρωποι του χώρου φυλακή. Από δω και πέρα προχωράμε μπροστά, και θα κρατηθεί αυτός που κάνει την δουλειά του με αγάπη και μεράκι. Και αυτός θα κρατήσει τελικά.

ΝΙΚΟΣ: Πολλά έχουν αλλάξει. Παλιά το πιο δύσκολο ήταν να μπείς σε δισκογραφική. Τώρα το πιο δύσκολο είναι να βγείς (γελάει).

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Τα περισσότερα νέα παιδιά, επενδύουν μόνοι τους στην δουλειά τους. Βγάζουν δίσκο μόνοι τους, διαφημίζονται μόνοι τους, και είναι και το καλύτερο που μπορούν να κάνουν. Η τεχνολογία πια έχει μπεί στην ζωή μας, και τους το προσφέρει αυτό, όπως και άλλα πολλά.

Το μέλλον είναι να κάνεις ζωντανή συναυλία από το σπίτι σου, με ολόγραμμα.

 

 


ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Πιστεύω πολύ στην τεχνολογία, είναι η εποχή του ίντερνετ. Όταν παλαιότερα τους μιλούσα για live stream, με κοιτούσαν και δεν ήξεραν για τι μιλούσα.
Έξω τότε γινόντουσαν τα πρώτα βήματα. Τώρα όλοι κάνουν live stream, μέχρι και τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια κάνουν. Βέβαια η τηλεόραση πάντα θα υπάρχει.
Είναι όμως γεγονός ότι όλα τα νέα παιδιά προτιμούν να βλέπουν κανάλια στο you Tube. Εκεί είναι το μέλλον. Το μέλλον είναι να κάνεις ζωντανή συναυλία από το σπίτι σου, με ολόγραμμα.

ΝΙΚΟΣ: Ζούμε την εποχή της κατάρρευσης παλαιών προτύπων, και την γέννηση αλλαγών.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Άλλωστε η αλλαγή που γίνεται γενικά, είναι για να φύγει ότι σάπιο υπήρχε, και να ξεκαθαρίσει το τοπίο παντού, ακόμα και στην τεχνολογία. Κάτι που ελπίζουμε να γίνει.
 
-Μου κάνει εντύπωση το πόσο μπροστά και αντισυμβατικά σκέφτονται και ο δύο, αλλά η δεύτερη σκέψη είναι ότι αυτός είναι κι ένας από τους λόγους που η δουλειά τους ξεχωρίζει, οπότε και η επόμενή μου ερώτηση-

ΝΜ: Πιστεύετε ότι οι μουσικοί έχουν άλλη ψυχοσύνθεση από τους υπόλοιπους ανθρώπους; Νοιώσατε ποτέ ότι είστε διαφορετικοί; 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Άλλες φορές νοιώθεις ότι είσαι ίδιος με όλους, κι άλλες φορές τελείως διαφορετικός. Το θέμα είναι να το δεχτείς. Τότε ηρεμείς.
Παλιότερα δεν δεχόμουν την διαφορετικότητά μου. Από τότε που την δέχτηκα, νοιώθω πολύ καλά με τον εαυτό μου. Άλλωστε δεν γίνεται να είμαστε όλοι ίδιοι. Είναι αφύσικο αυτό.

ΝΙΚΟΣ: Και να το νοιώθεις, το απομονώνεις. Είσαι εσύ κι εσύ. Ξέρεις ποιός είσαι και τι ζητάς, και δεν συμβιβάζεσαι. Εμείς απλά κάνουμε αυτό που αγαπάμε. Εκεί είναι η διαφορά.
Είμαστε αυτοί που είμαστε, περνάμε καλά μ’αυτό που κάνουμε, κι αν περνούν κι άλλοι καλά με αυτό που κάνουμε, νοιώθουμε ακόμα καλύτερα.

                           Νίκος Σπανός                       

Κι αυτό το ψάξιμο του εαυτού σου, είναι που σε κάνει τελικά καλύτερο άνθρωπο.

 

 

ΝΜ: Αυτή η διαφορετικότητα σας έκανε ποτέ να νοιώθετε μοναξιά;

ΝΙΚΟΣ: Ναί φυσικά. Γι’αυτό και πάντα είχαμε συγκρότημα. Μοιραζόμαστε τις ίδιες σκέψεις, και μπορούσαμε να λειτουργήσουμε ελεύθερα. Ξέρουμε ότι ο δρόμος αυτός που διαλέξαμε είναι μοναχικός.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Μαλακώνεις λίγο την μοναξιά έτσι. Κι όταν ασχολείσαι με τον εσωτερικό σου κόσμο, γράφοντας τραγούδια, εκφράζεσαι και μαλακώνεις λίγο τον πόνο. Κι αυτό το ψάξιμο του εαυτού σου, είναι που σε κάνει τελικά καλύτερο άνθρωπο.

ΝΜ: Τι είναι για εσάς η ευτυχία;

ΝΙΚΟΣ: Για μένα η όμορφη καθημερινότητα, που φτιάχνεις μέρα με την μέρα. Αυτό μου φτάνει.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Συμφωνώ σε αυτό με τον Νίκο. Και να κάνουμε αυτό που αγαπάμε.

ΝΜ:  Σε τι είδους κοινό θα λέγατε ότι απευθύνεστε; 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Σε όποιον του αρέσει κάτι το αληθινό. Το θέμα είναι ν’απευθύνεσαι σε ανθρώπους που σου μοιάζουν. Αυτή την στιγμή κι από την τηλεόραση κι από το ραδιόφωνο, έχει κοπεί η πρόσβαση στους ανθρώπους που έχουν να πούν κάτι, σε ανθρώπους που περιμένουν να ακούσουν αυτό το κάτι.
Όποιο κανάλι κι αν αλλάξεις, σε όποιο σάιτ κι αν απευθυνθείς, έχουν όλοι τα ίδια θέματα.

 -Οι Domenica είναι ένα συγκρότημα 20 χρόνων με πολλά βραβεία στο ενεργητικό του. Το 2003, ήταν υποψήφιοι στα Βραβεία Αρίων και πήραν το Βραβείο Καλύτερου Έντεχνου Γκρουπ. Τον Απρίλιο του 2005  για ακόμη μια φορά υποψήφιοι στα Βραβεία Αρίων, όπου τους απονεμήθηκε το Βραβείο Καλύτερου Εναλλακτικού Άλμπουμ. Τον Ιούνιο του 2005 στα MAD Awards κέρδισαν το Βραβείο Καλύτερου Ροκ Βίντεο Κλιπ.- 

ΝΜ: Πώς νοιώθετε για όλα αυτά τα βραβεία που κερδίσατε;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Εμένα δεν με συγκινούν αυτά. Είναι περισσότερο marketing, και μια επιφάνεια όλα αυτά. Αν σκεφτείς ότι δεν υπάρχουν πια βραβεία μουσικής στην Ελλάδα, θα καταλάβεις την μικροπρέπεια που υπάρχει πίσω από αυτό.

ΝΙΚΟΣ: Νομίζω αυτό το χαίρεται αυτός που έχει στόχο μόνο αυτό. Είναι βέβαια μέρος της δουλειάς, αλλά την χαρά της βράβευσης, στην χαλούν οι λάθος άνθρωποι πίσω από αυτό.

ΝΜ: Τι πιστεύετε ότι κάνει έναν μουσικό καλό;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Να μπορεί να εκφράζεται, και να μεταδίδει το συναίσθημά του στο κοινό. Αυτό προυποθέτει να έχει συναίσθημα, και διάθεση για δοτικότητα.

ΝΙΚΟΣ: Γι’αυτό και μείς δίνουμε μεγάλη σημασία στις live εμφανίσεις μας πάντα.
Είναι το δυνατό μας σημείο. Το νοιώθουμα και το απολαμβάνουμε.

ΝΜ: Με αφορμή την συμπλήρωση 20 χρόνων στην δισκογραφία, 1997-2017 ,οι Domenica κυκλοφορούν 10 καινούργιες ηχογραφήσεις παλιών τραγουδιών τους με τίτλο,”Πέρασε η ώρα? ” Ποιά είναι η επιθυμία σας για το μέλλον;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Να μπορέσουμε να κάνουμε πραγματικότητα όλα αυτά που συζητήσαμε μέχρι τώρα. 

ΝΙΚΟΣ: Να ζούμε το τώρα και να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε.

-Στην φωτογράφηση γνώρισα τον Γιώργο και τον Κούλη, τα άλλα δύο μέλη του συγκροτήματος. Είδα δύο χαρούμενους, χαλαρούς τύπους, που το διασκέδασαν μαζί μας πολύ. Ο Γιώργος, υπεύθυνος επικοινωνίας του γκρουπ, είναι το κατάλληλο άτομο στην κατάλληλη θέση. Γλυκός, ευγενικός και υπομονετικός σε όλες τις απαιτήσεις της δουλειάς. Ο Κούλης ήρεμος και με χιούμορ, εκτονώνει κάθε έντονη στιγμή.
Είναι όλοι φίλοι από παιδιά, γράφουν και τραγουδούν, είναι ταλαντούχοι, και τους αξίζει το καλύτερο.
Καλή επιτυχία σε ότι κι αν κάνετε.Τα περιμένουμε με ανυπομονησία.

Γιώργος Ντρες               Δημήτρης Κανελλόπουλος                Κούλης Νταγδελένης             Νίκος Σπανός
                                                                           Photo: JULIANE BIALLAS

 

 

Συνέντευξη: ΝΑΝΣΥ ΜΑΡΗ
Φωτογραφίες: JULIANE BIALLAS

Μετά από περίπου 20 χρόνια στο χώρο της μόδας, και των ΜΜΕ,μέσα από δημιουργική και ποιοτική δουλειά,αποφάσισα να δημιουργήσω αυτό που μ'εκφράζει. Αφορά όλα όσα μας δίνουν ευχαρίστηση, χαρά, ελπίδα, κι όλα αυτά με το δικό μας ξεχωριστό στυλ.
ΝΑΝΣΥ ΜΑΡΗ
ACTRESS, FASHION EDITOR, ARTIST
Μετά από περισσότερα από 30 χρόνια εμπειρίας και δημιουργίας στον χώρο της μόδας, και των ΜΜΕ, δημιουργώ κι εκφράζομαι, μέσα από την δουλειά μου, με ακόμα περισσότερο πάθος

YOU MIGHT ALSO LIKE

RECENT POSTS

Close Menu